w iskierkach wspomnień grzeję się

Tęsknić to być szczęśliwym. To tak jakby chować w zakamarkach siebie wyjątkowych ludzi, uśmiechy, gesty i spojrzenia, bezcenne chwile. Mieć je zawsze przy sobie, na wyciągnięcie serca. Mimo dzielących kilometrów
i innej czasoprzestrzeni. Po prostu być bliżej.

Nie chcę innej tęsknoty. Tylko tej, o której Janusz Leon Wiśniewski pisze, że jest hybrydą zamyślenia, marzenia, muzyki, wdzięczności za to, że to czuję, radości z tego, że jesteś i fal ciepła w okolicach serca*.

                                                                                                                         

*”Samotność w sieci”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s